Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
oblat (l.mn. oblaci) osoba żyjąca przy klasztorze, nie składająca jednak ślubów; zakonnik składający zamiast ślubów przyrzeczenie (łac. oblatio 'zaofiarowanie') a. śluby proste; dawn. dziecko ofiarowane do zakonu przez rodziców.
oblaty (l.mn) ofiary na cele kościelne.
Etym. - łac. oblatus 'ofiarowany' od offerre, zob. oferować.
