sentencjonalny aforystyczny; obfitujący w "złote myśli".
sentymentalizm kierunek lit. europ. 2. poł. XVIII w., wyrażający się w kulcie uczuć, które przeciwstawiał konwenansom klasycyzmu i racjonalistycznym tendencjom oświecenia; uczuciowość, czułostkowość, ckliwość.
Etym. - fr. sentimentalisme 'uczuciowość; sentymentalizm' (z sentiment '(u)czucie; sentyment; poczucie; mniemanie') i łac. sententia 'czucie; opinia; osąd; maksyma' od sentire, zob. sens; por. asenterunek.
