Etym. - w mit. gr. Edyp (gr. Oidipous) syn króla Teb, Laiosa (któremu przepowiedziano śmierć z ręki syna), wygnany jako niemowlę, dorósłszy, zabił nie znanego sobie ojca w potyczce, odgadł zagadkę Sfinksa, wyzwalając Teby od tego potwora, i otrzymał w nagrodę królestwo i rękę własnej matki, Iokasty; zob. sfinks.