Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
konwenans (często w l.mn.: konwenanse) ogólnie przyjęte formy i obyczaje towarzyskie.
konwencja umowa międzynarodowa dotycząca specjalnych zagadnień; wszelka umowa normująca jakieś sprawy; umowność; utarte normy, zwyczaje, stereotypy myślenia a. postępowania; zebranie lokalne członków partii polit. w USA a. delegatów stanowych, krajowych, dla sformułowania platformy partyjnej a. wyboru kandydata na urząd (np. gubernatora, prezydenta).
konwent zgromadzenie; zakon, klasztor, zakonnicy klasztoru; (k. seniorów) rada starszych, zgromadzenie przedstawicieli partii polit. w parlamencie; (K. Narodowy) prawodawcze Zgromadzenie Narodowe (1792-95) w rewolucyjnej Francji.
konwencyjny dotyczący (oparty na) konwencji.
konwencjonalny oparty na umowie; zgodny z konwenansem; grzecznościowy, formalny; (o broni, konflikcie wojennym) niejądrowy, nieatomowy.
konweniowaćprzest. dogadzać, odpowiadać, przypadać komu do gustu.
Etym. - fr. convenances 'konwenanse' l.mn. od convenance 'stosowność; wygoda; przyzwoitość (z convenir 'zgadzać się, umawiać') i łac. conventio 'układ; zgoda' z conventus, p.p. od convenire 'zgadzać się'; zob. kom-; venire, zob. adwent.
