Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  palatyn śrdw. urzędnik dworu cesarskiego; w Polsce - namiestnik, zastępca księcia, wojewoda (łac. comes palatinus); na Węgrzech - najwyższy dygnitarz państwa, zastępca króla.
  palatynat urząd, godność palatyna; w dawn. Niemczech - prowincja podległa palatynowi.
 

Etym. - łac. palatinus 'pałacowy' od Palatium 'Palatyn, wzgórze rzymskie, dzielnica pałaców; pałac cesarski'.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku