Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
sabotaż umyślne niewypełnianie a. wypełnianie wadliwe swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; por. dywersja.
saboty chodaki wytoczone z drewna, o wygiętej podeszwie i podniesionym nosku, obuwie lud. od XVI w., zwł. w Holandii i Bretanii (płn. Francja).
sabotować stosować sabotaż.
sabot de Denver fr., dosł. 'chodak z Denver', (1967) urządzenie, którego policja używa do blokowania koła pojazdu zaparkowanego niezgodnie z przepisami (samochód zostaje uwolniony po zapłaceniu mandatu).
Etym. - fr. sabotage 'wyrób sabotów; sabotaż; umyślna fuszerka' od saboter 'stukać (sabotami); sabotować; partaczyć' z sabot 'chodak' od savate 'trzewik' (pod wpływem bot, botte 'rodzaj obuwia').
