Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  kanon reguła, norma, prawidło, wzorzec, zasada; Kośc. rz.kat. główna część mszy; przepis prawa kośc. (kanonicznego); kanoniczne księgi Starego i Nowego Testamentu; muz. typ techniki polifonicznej opartej na imitacji, powtarzaniu melodii przez drugi i następne głosy.
  kanonizacja akt papieski, mocą którego osobę zmarłą zaliczono w poczet świętych.
  kanonik Kośc. rz.kat. (kapitulny) duchowny świecki, członek kapituły przy katedrze a. kolegiacie; (regularny) członek jednego z zakonów powstałych z kolegiów kanonicznych.
  kanoniczki żeńskie gałęzie zakonów kanoników regularnych; (k. świeckie) członkinie relig. stowarzyszeń niezakonnych (np. warszawskie panny k., instytucja zał. w 1745 r.).
  kanoniczny ogólnie przyjęty, autentyczny, obowiązujący; zgodny z kanonami; dotyczący kanonika; (godzina k-a) zob. hora 1; (prawo k-e) rz.kat. kościelne; (wiek k.) wymagany do objęcia pewnych urzędów kośc., przen. przest. wiek kobiety po pięćdziesiątce.
  kanonia urząd, beneficjum, mieszkanie kanonika.
 

Etym. - łac. canon 'prawidło; przepis' z gr. kanōn 'pręt; miara; wzorzec'.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku