Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  sens (właściwe) znaczenie; logiczność; rozsądek, rozum.
  sensytywny czuły, wrażliwy; mogący odczuwać; przeczulony.
  sensualny odbierany za pomocą zmysłów, zmysłowy.
sensu stricto łac., w ścisłym znaczeniu.
  sensat człowiek (przesadnie) poważny; mędrek; dawn. człowiek uczony.
  sensualizm pogląd filoz. (XVII i XVIII w.), wg którego jedynym źródłem poznania są wrażenia zmysłowe; zob. nihil est in intellectu...
  sensoryczny czuciowy, wrażeniowy.
  sensybilizacja uczulenie, uwrażliwienie; techn. proces zwiększania wrażliwości, tj. zdolności do reagowania.
  sensomotoryczny psych. zmysłowo-ruchowy.
  sensacja zaskakujące, niespodziewane wydarzenie zwracające powszechną uwagę, wywołujące żywe zainteresowanie, poruszenie, podniecenie umysłów; wrażenie wywołane takim wydarzeniem; (l.mn.) med. niezbyt wyraźne wrażenia objawowe odczuwane przez pacjenta.
sensus communis łac., zdrowy rozsądek, "chłopski rozum", zdanie powszechne; zmysł powszechności; postulat rozumu ("norma idealna") zakładający powszechność poznania, a zwł. powszechność sądów estetycznych i możliwość porozumienia estetycznego, tj. obywającego się bez pomocy pojęć (u Kanta Gemeinsinn).
 

Etym. - śrdw.łac. sensitivus 'wrażeniowy, zmysłowy', sensatio 'odczuwanie' (od późn.łac. sensatus 'rozumny'), późn.łac. sensualis 'zmysłowy', łac. sensorium 'organ czucia' i sensibilis 'odczuwalny' od sensus '(u)czucie; rozumienie; znaczenie' z p.p. od sentire '(od)czuć'; por. common sense; konsens; nonsens; sentencja.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku