Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
fenomen (rzadkie) zjawisko; osobliwość, dziwo, kuriozum, unikat; ktoś zadziwiający, niezwykły, nadzwyczaj utalentowany; filoz. zjawisko (fiz. a. psych.) będące przedmiotem postrzegania; wszelki fakt empiryczny będący punktem wyjścia badań nauk.; wszyskto, co jest "przedmiotem możliwego doświadczenia", dostępnym przedmiotem poznania, w odróżnieniu od niepoznawalnej "rzeczy samej w sobie" (Kant); por. Ding an sich, noumen; (to ograniczenie zakresu poznania ludzkiego jest klasyczną formą fenomenalizmu).
fenomenologia metoda filozofowania, polegająca gł. na zaniechaniu czysto pojęciowych spekulacji i "powrocie do rzeczy", tj. do uzyskania bezpośredniego doświadczenia tego, co dane, fenomenów (Edmund Husserl, 1859-1938).
Etym. - gr. phainómenon 'zjawiający się; widoczny' od phaínein, zob. fen(o)- 1; log-; -log.
