Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  kontrafak(tura) muz. stosowana często przez Reformację w XVI w. metoda podkładania tekstów relig. (mszy, chorału a. hymnu) do kompozycji świeckich; zastąpienie w utworze wokalnym tekstu świeckiego religijnym a. odwrotnie.
 

Etym. - n.łac. contrafactum od łac. contrafacere 'podrabiać', zob. kontr-; facere zob. fakcja.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku