Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
  -->

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  temperament psych. układ cech psych. stanowiących jedną z podstaw charakteru; wrodzone właściwości elementarne uczuć, woli i czynności ruchowych; jakość reakcji uczuciowych, szybkość, siła i czas trwania reakcji na podniety; wysoki stopień pobudliwości fiz. i seksualnej; pot. usposobienie żywe, natura pełna werwy, żywotności, energii, inicjatywy; charakter jednostki, określony, wg fizjologii staroż. i śrdw., proporcją humorów w organizmie (choleryk, flegmatyk, melancholik, sangwinik); por. humor(y).
  temperować powściągać, łagodzić; zaostrzać (ołówek).
  temperowany równomiernie system dźwiękowy - muz. dzielący oktawę na równe części (półtony), redukujący liczbę dźwięków do dwunastu.
  temperatura ciepłota, miara stopnia nagrzania ciała.
 

Etym. - wł. temperare 'łagodzić; hartować; zaostrzać (ołówek)'; łac. temperamentum 'właściwa mieszanina, miara; umiar' i temperatura 'jp.' od temperare 'należycie ogrzewać; chłodzić; mieszać; regulować; miarkować' od (?) tempus dpn. temporis 'czas; (właściwa) pora'.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku