obserwant; obserwatorium

Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

	obserwant członek zakonu zachowującego pierwotne, surowe reguły (por. bernardyn); przest. człowiek przestrzegający gorliwie przepisów, ustaw, zwyczajów, zwł. kościelnych.
	obserwatorium placówka naukowa prowadząca systematyczne badania i obserwacje astronomiczne, meteorologiczne, magnetyczne, morskie itd.; budynki takiej placówki.
	Etym. - łac. observans dpn. observantis p.pr. od observare 'obserwować; przestrzegać czego, czcić'; ob- 'ku; przez; całkiem'; servare, zob. konserwa; -orium.