Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
personaprzest. a. żart. ważna osobistość, figura, dygnitarz; w psychol. Junga - postać osobowości, jaką ukazujemy otoczeniu, różniąca się zasadniczo od autentycznego "ja"; maska publiczna; prezentacja własnej osobowości w kształcie możliwym do przyjęcia (a. mile widzianym) przez środowisko społ.
personalizm kierunek filoz. oparty na metafizycznym a. relig. założeniu, że rozwój osobowości człowieka jest źródłem i celem życia jednostkowego i społ.
personalia dane biograficzne, szczegóły życiorysu.
persona non grata łac., osoba niepożądana (jako przedstawiciel dypl. innego państwa); por. agrément.
personel zespół pracowników w biurze, sklepie itp.
personalny osobowy; osobisty; pop. kierownik biura kadr, personalnik.
personifikacja uosobienie, przypisywanie przedmiotom, zwierzętom, zjawiskom przyrody, pojęciom abstrakcyjnym cech właściwych tylko ludziom; antropomorfizm.
persona grata łac., osoba ceniona, ważna, mile widziana.
Etym. - fr. personnel 'osobisty; personel' i późn.łac. personalia 'rzeczy osobiste' od personalis 'osobisty' z łac. persona 'maska; rola; godność; osoba'; -fikacja od facere, zob. fakcja.
