pozycja; pozytywizm; pozytywny; pozytyw; pozytywka; pozyton

Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

	pozycja postawa; położenie; sytuacja; stan(owisko); miejsce (w spisie, rejestrze); układ (figur w grze).
	pozytywizm kierunek filoz. XIX w., który pojmował naukę jako badanie faktów ścisłych, oparte na metodach nauk przyrodniczych; (p. polski) ruch ideowy i lit. o tendencjach społ.-narodowych, który rozwinął się po powstaniu 1863 r. jako reakcja przeciw idealizmowi romantycznemu, pod hasłami "pracy organicznej", "pracy od podstaw" dla gosp. i kult. podniesienia kraju.
	pozytywny dodatni; korzystny; konstruktywny; (bohater p.) przykładny, wzorowy, idealny.
	pozytyw otrzymany z negatywu obraz fot. zgodny z rzeczywistością pod względem wartości tonalnych (a. barw) i względem osi pionowej; strona dodatnia, korzystna (jakiejś sprawy).
	pozytywka mały mechanizm muz. samogrający po nakręceniu, umieszczany w skrzynkach, zegarach itp.
	pozyton elektron o ładunku dodatnim, antycząstka negatonu.
	Etym. - śrdw.łac. (organum) positivum '(organy) dające się położyć; pozytywka' (z łac. positivus 'oparty; uzasadniony') i positio 'położenie' od ponere 'ustawić; położyć'; por. depozyt; diapozytyw; dysponent; eksponat; forpoczta; komponent; kontrapost; opozycja; postponować; postument; prepozycja; propozycja; repozytorium; supozycja; transpozycja.