Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
halabarda śrdw. broń piechoty, złożona z siekiery, grotu i haka, osadzonych na długim drzewcu, od XVII w. używana przez straż miejską i dworską (halabardników), obecnie broń gwardii papieskiej.
Etym. - nm. Hellebarde z śr.g.nm. helmbarte 'topór z długim toporzyskiem (styliskiem)'; helm 'rękojeść'; barte 'topór' ze st.g.nm. bart 'broda'.