Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  orator (kraso)mówca.
  oratorium wielka, epicka, wokalno-instrumentalna forma muz., zbliżona do opery, ale pozbawiona akcji scenicznej, dawniej o treści relig., później mit., hist. i in., wykonywana na estradzie koncertowej.
  oracja ozdobne, kwieciste, napuszone przemówienie (przy uroczystej okazji).
 

Etym. - późn.łac. oratorium 'dom modlitwy' (przekształcone co do znaczenia wg wł. Oratorio di San Filippo Neri w Rzymie, gdzie w XVI w. odbywały się nabożeństwa muz. w rodzaju misteriów), oratio 'przemówienie' (łac. 'mowa; język, styl, jp.') i łac. orator 'mówca' od orare 'wypowiadać formułę liturgiczną; mówić; błagać; modlić się'; por. adoracja; perora.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku