|
|
argument dowód, racja; przesłanka dowodu, twierdzenie mające uzasadnić a. obalić tezę.
|
|
|
argumentum baculinum zob. argumentum ad baculum.
|
|
|
argumentacja zespół argumentów, motywacja; sposób dowodzenia.
|
|
argumentum e consensu gentium łac., arg. odwołujący się do powszechnej zgodności poglądów na dany temat; por. consensus omnium.
|
|
|
argumentum ad captandum (vulgus) łac., zob. ad captandum...
|
|
|
argumentum ad populum łac., argument przez odwołanie się do publiczności; arg. nierzeczowy, emocjonalny, demagogiczny.
|
|
|
argumentum certum łac., arg. nie do zbicia, dowód nie do obalenia.
|
|
|
argumentum ad rem łac., arg. do rzeczy, rzeczowy, dotyczący meriutum sprawy.
|
|
|
argumentum ad personam łac., argument odnoszący się do osoby; zarzut natury osobistej, nie związany z przedmiotem sporu (por. tu quoque; ad personam).
|
|
|
argumentum ad ignorantiam łac., dosł. argument(acja) odwołująca się do niewiedzy słuchacza; próba wykorzystania nieświadomości słuchacza.
|
|
|
argumentum ad crumenam łac., dosł. arg. do mieszka; arg. odwołujący się do interesów materialnych słuchacza.
|
|
|
argumentum ad misericordiam łac., arg. odwołujący się bardziej do współczucia a. litości niż do intelektu.
|
|
|
argumentum a fortiori łac., arg. tym bardziej słuszny; teza jeszcze lepsza od tej, którą już uznał przeciwnik; por. a fortiori.
|
|
|
argumentum ad iudicium łac., argument(acja) odwołująca się do (zdrowego rozsądku).
|
|
|
argumentum ad invidiam łac., argument(acja) odwołująca się do zawiści a. uprzedzeń (słuchacza).
|
|
|
argumentum ad hominem łac., dosł. arg. do człowieka; odwołanie się do namiętności a. uprzedzeń słuchacza; zob. argumentum ad personam.
|
|
|
argumentum ad verecundiam łac., argument odwołujący się do szacunku; powołanie się na autorytet szanowany przez przeciwnika.
|
|
|
argumentum ad baculum łac., dosł. argument(acja) odwołująca się do kija; próba zastraszenia.
|
