Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  moralista myśliciel, pisarz zajmujący się zagadnieniem moralności; człowiek głoszący surową moralność; moralizator, lubiący prawić morały, pouczać, upominać.
  moralne zużycie powstałe z powodu zmniejszenia się wartości maszyn, narzędzi, urządzeń itd. w wyniku postępu przemysłowo-technicznego, który sprawia, że niezależnie od stopnia ich zużycia urządzenia stają się przestarzałe, produkują drożej a. gorzej niż inne, doskonalsze, nowocześniejsze.
  moralitet późnośrdw. utwór sceniczny, rodzaj misterium, w którym postaci alegoryczne uosobiały walkę dobra ze złem.
  morał pouczający wniosek końcowy (bajki, przypowieści).
  moralność ogół ocen, norm, wzorów, prawideł postępowania w określonych środowiskach i epokach hist.; etyka obiegowa.
  moralny dotyczący moralności; etyczny, szlachetny, bezinteresowny; odnoszący się do życia psychicznego, umysłu, uczuć; niematerialny; duchowy.
 

Etym. - nm. Moralität 'moralność' z późn.łac. moralitas 'obyczajność; jp.' od łac. moralis 'obyczajowy' z mos dpn. moris 'obyczaj'; por. amoralny; demoralizacja; mores.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku