Etym. - gr. Ephiáltēs (dosł. 'naskakujący'; por. inkubus) 'mit. gr. potworny przywódca gigantów, któremu, w czasie ich buntu przeciw bogom Olimpu, Apollo przestrzelił strzałą z łuku lewe oko, a Herakles prawe'; Otos i E., zob. Pelion na Ossę; E., syn Eurydemosa, Grek, Malijczyk (zm. ok. r. 469 p.n.e.), zdrajca wojsk spartańskich pod Termopilami w r. 480, por. Herodot (Dzieje, 7, 213).