Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
tytanchem. pierwIASTEK, Tabl. 1, szary, kruchy, twardy metal, b. rozpowszechniony; olbrzym, kolos, gigant (pod względem pracowitości, myśli, talentu itd.).
tytanomachia walka tytanów (z bogami Olimpu).
tytanowcechem. grupa trudno topliwych pierwiaSTKóW: tytan, cyrkon, hafn, tor.
Etym. - gr. Titán 'mit. gr. każdy z synów Nieba (Ouranós) i Ziemi (Gaía, zob. geo-), m.in.: Okeanos, Koios, Hyperion a. Helios, Iapetos (ojciec Prometeusza), Kronos (ojciec Zeusa), dawne pokolenie bogów pokonane i strącone do Tartaru przez bogów olimpijskich'; zob. -machia.
