Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
oponent przeciwnik, zwł. w dyskusji, ten kto oponuje, przeczy, jest odmiennego zdania.
opozycja przeciwstawienie się, przeciwdziałanie, opór; stronnictwo (a. grupa stronnictw) przeciwne rządowi (a. większości parlamentarnej); astr. położenie planety (a. Księżyca), przy którym linia prosta, łącząca Słońce i planetę (a. Księżyc) przecina Ziemię; por. koniunkcja.
Etym. - łac. oppositio 'opór' i opponens dpn. opponentis (p.pr.) od opponere 'przeciwstawiać; narażać'; op- z ob- 'przeciw; do'; ponere, zob. pozycja.
