Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
mim w staroż. Grecji i Rzymie - farsa, skecz, realistyczna, komiczna scenka rodzajowa; aktor występujący w mimie, mimik.
mimikria, mimikry odmiana mimetyzmu polegająca na upodabnianiu się pod wzgl. kształtów i ubarwienia zwierzęcia "bezbronnego" do gatunku "uzbrojonego" (np. jadowitego).
mimoza, czułek, bot. krzew a. drzewo podzwrotnikowe, którego liście składają się parami przy dotknięciu; przen. człowiek niezwykle wrażliwy a. obraźliwy.
mimesis kategoria estetyczna rozwinięta przez Arystotelesa określająca stosunek między dziełem a światem wobec niego zewnętrznym, rozróżniająca sztuki uzupełniające przyrodę nowymi formami i sztuki mimetyczne (jak plastyka, poezja i częściowo muzyka), które naśladują naturę, ale jej nie kopiują; naśladowanie rzeczywistości w sztuce.
mimika ruchy mięśni twarzy wyrażające przeżywane uczucia i nastroje; sztuka wyrażania uczuć i myśli za pomocą gestów i wyrazu twarzy.
mimetyzm upodabnianie się zwierzęcia do podłoża barwą (homochromia) lub kształtem a. deseniem (homomorfia).
Etym. - ang. mímicry 'mimikry' (z gr. mimikós 'naśladujący') i n.łac. mimosa 'mimoza' od gr. mímos 'aktor'; gr. mimēsis 'naśladownictwo' i mimētēs 'naśladowca' od mimeísthai 'naśladować; grać rolę'; -dram, zob. dramat.
