Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  ELEKTRO- w złożeniach: elektryczność; elektryczny(-nie); elektrolityczny; elektromagnetyczny; elektron.
  elektroda część (metalowego) przewodnika, granicząca bezpośrednio z ośrodkiem, przez którą prąd elektr. do niego dopływa a. jest z niego odprowadzany (por. anoda; katoda).
  elektrokardiografia metoda badania pracy serca za pomocą graf. rejestrowania prądów czynnościowych, powstających w czasie pracy mięśnia sercowego.
  elektrolit przewodnik elektr. ciekły, przewodzący prąd dzięki obecności swobodnie poruszających się jonów.
  elektrokardiogram zob. EKG.
  elektroliza powodowanie przemian chem. za pomocą przepuszczania prądu elektr. przez stopiony elektrolit a. jego roztwór w rozpuszczalniku.
  elektroencefalografia metoda badania czynności mózgu za pomocą graf. rejestrowania zachodzących w nim zjawisk bioelektr. (prądów czynnościowych).
  elektroluks pop. odkurzacz.
 

Etym. - łac. electrum 'bursztyn; stop srebra i złota' z gr. ēlektron 'jp.'; zob. -oda; -encefal(o)-; -graf-; -gram-; -kardi(o)-; -lityczny; -liza; (Electrolux szwedzka nazwa handl.). Nazwa (n.łac. electrica) zastosowana przez lekarza ang. Williama Gilberta (1544-1603) do ciał, które, podobnie jak bursztyn, można naelektryzować przez potarcie.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku