Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
wandal człowiek rozmyślnie niszczący dobra, wartości kulturalne, monumenty, dzieła sztuki itd.; barbarzyńca, dewastator, niszczyciel.
wandalizm rozmyślne niszczenie, dewastacja, uszkadzanie dóbr kulturalnych.
Etym. - łac. Vandalus, l.mn. Vandali(i) 'Wandale; staroż. lud germ., który najechał Galię, Hiszpanię i Afrykę Płn. w IV i V w., a w 455 r. wkroczył do Italii, złupił Rzym i zniszczył wiele dzieł sztuki i lit.'
