Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  komponent składnik, element.
  kompozytor autor utworu muz.
  kompozyty technol. materiały zbrojone, w których geometria rozkładu, kształt i wielkość składnika tworzącego strukturę w osnowie decydują o ich ostatecznych, zaprogramowanych własnościach.
  kompozytowa głowica - głowica (archit. cesarstwa rz.) łącząca elementy korynckie i jońskie.
  komposter dziurkarka, szczypce (konduktorskie) do znaczenia (dziurkowania) biletów kolejowych i in. (a. dokumentów).
  kompozycja układ, budowa dzieła sztuki (lit., muz., plast.); dzieło sztuki, zwł. muz.; teoria tworzenia utworów muz.; zespół części składowych; preparat, mieszanina, stop.
  kompost mieszanka składająca się zazw. gł. z odpadków organicznych poddanych rozkładowi tlenowemu, przemieszanych z ziemią, próchnicą a. torfem i używana jako nawóz, zwł. mieszanka utworzona przez rozkład w stosie (pryzmie) kompostowym w czasie od pół roku do kilku lat.
  komponować tworzyć dzieło sztuki (zwł. muzycznej); plast. rozmieszczać odpowiednio elementy dzieła, układać z nich harmonijną całość; przest. zmyślać, blagować.
 

Etym. - fr. composteur 'druk. kątownik, wierszownik; tłoczka (stemplarka) do biletów (z wł. composto p.p. od comporre 'składać; pojednać')', łac. componens dpn. componentis (p.pr.) i compostitio 'połączenie' (od compositus p.p.) od componere 'składać razem'; zob. kom-; ponere, zob. pozycja.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku