Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  KARB-, KARBO- w złożeniach: węgiel, węglo-, węglowy.
  karbon geol. piąty okres ery paleozoICZNEJ, Tabl. 7.
  karbid węglik wapnia, służący do wyrobu acetylenu.
  karburator przest. techn. gaźnik (w silniku spalinowym).
  karborund techn. węglik krzemu, stosowany jako materiał ognioodporny (w piecach elektr.) i formierski (w odlewniach).
  karbol zob. fenol.
  karbunkuł przest. med. czyrak mnogi a. gromadny; dawn. drogi kamień koloru czerwonego (rubin, granat).
  karbonariusze węglarze, wł. tajna org. rewolucyjna (1806-31), utworzona w Kalabrii do walki z Napoleonem I, dążąca do niepodległości i zjednoczenia Włoch.
 

Etym. - łac. carbo dpn. carbonis 'węgiel drzewny; popiół; wrzód'; carb- + ol(eum) 'olej'; wł. carbonaro 'węglarz'; z łac. carbonarius 'wypalacz węgla drzewnego'; Carborundum, nazwa handl.; łac. carbunculus 'węgielek; wąglik, ropień; drogi kamień'; fr. carburateur 'rozpylacz; gaźnik' od carbure 'dwuskładnikowy związek chem. węgla'.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku