Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  tragedia dramat wierszem a. prozą, o charakterze poważnym i wzniosłym, zazw. przedstawiający konflikt moralny między bohaterem a siłą wyższą (losem, okolicznościami, interesem publicznym itp.), prowadzący nieuchronnie do klęski bohatera; wielkie nieszczęście, cios, kataklizm w życiu jednostki a. narodu.
  tragik aktor grający role w tragediach (tragiczne).
  tragizm splot nieszczęśliwych okoliczności stwarzających sytuację bez wyjścia, którą charakteryzuje zaskakująca dysproporcja między problematyczną winą a straszliwą karą, przyjmowaną jednak przez winowajcę w imię jakichś względów natury filoz. (relig., społ., polit. itd.); starcie równorzędnych racji moralnych, powodujące nieuchronną klęskę jednostki szlachetnej (zasadnicza cecha dramatu antycznego i klasycznego).
 

Etym. - łac. tragoedia z gr. tragōidia (dosł. 'pieśń koźla') teatr. gr. tragedia (powstała prawdop. z dytyrambu śpiewanego ku czci Dionizosa przez zespoły przebrane za satyrów) i tragikós 'koźli; tragiczny' od trágos 'kozioł, cap'; -ōidia od aeídein, zob. oda; por. tragant.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku