Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
kaduk w prawie rz. dziedzictwo, które nie mogło być objęte; prawo o dobrach bezdziedzicznych i beztestamentowych; dawn. zaborca opuszczonego mienia; stąd prawem kaduka - pot. bezprawie, bez podstawy prawnej; por. iure caduco; med. dawn. padaczka.
Etym. - łac. ius caducum 'prawo jw.'; ius 'prawo'; caducus '(pod)upadający; bezpański' od cadere, zob. casus.
