Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
mag członek dziedzicznej kasty kapłańskiej u staroż. Medów i Persów, zajmujący się także astrologią; w Biblii (Ew. wg Mat.) każdy z trzech mędrców Wschodu, Trzech Króli; czarnoksiężnik, czarodziej.
magik sztukmistrz, kuglarz.
magiczny czarnoksięski; cudowny, tajemniczy.
magia rzekoma władza nad siłami nadprzyrodzonymi, sprawowana za pomocą zaklęć i in. czynności, czarnoksięstwo; kuglarstwo; przen. wywieranie przemożnego wpływu, niezwykła siła oddziaływania.
Etym. - łac. magia 'magia' z gr. mageía 'jp.'; gr. magikós 'magiczny' od mágos 'czarodziej', pochodzenia irańskiego.
