Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
tabula rasa czysta, nie zapisana karta; umysł (dziecka) nie tknięty jeszcze przez wpływy zewn. (wg Locke'a).
tabulatura ogólna nazwa instrumentalnego zapisu nutowego z XV-XVII w., operującego systemem znaków liter i cyfr.
tabularium w staroż. Rzymie - archiwum dokumentów państw.
tabulator mechanizm w maszynie do pisania, przesuwający karetkę maszyny na uprzednio wyznaczone miejsca; aparat do sumowania kart manipulacyjnych i drukowania rezultatów na taśmie papierowej.
Etym. - nm. Tabulatur 'reguły poet. i muz. meistersingerów; tabulatura' i łac. tabularium 'jw.' od tabula 'deska; tablica; pismo; dokument' (por. dolmen; intabulacja; tableau!; tablinum; warcaby); rasa r.ż. od rasus p.p. od radere, zob. razura.
