tonacja; tonalność

Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

	tonacja cecha utworu muz. napisanego w systemie tonalnym, określająca rodzaj tonalności utworu (dur, moll itp.) i lokalizację toniki w materiale dźwiękowym.
	tonalność zależność poszczególnych dźwięków i współbrzmień akordowych od pewnego określonego centrum dźwiękowego (np. od toniki).
	Etym. - łac. tonus 'napięcie, dźwięk' z gr. tónos 'lina; struna; napięcie; ton; miara wiersza'; por. atonalność; baryton; diatoniczna; intonacja; kamerton; monotonny; pop-tune; -tonia; tonus; tryton 2; tuner.