Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  tercet muz. (samodzielny utwór wokalny a. fragment większej formy instrumentalno-wokalnej wykonywany przez) zespół trzech śpiewaków; por. trio.
  tercyna strofa trzywierszowa, której wiersz środkowy rymuje się z pierwszym i trzecim zwrotki następnej: aba, bcb itd. (por. terza rima).
  tercjan dawn. pedel, woźny szkolny.
  tercja muz. odległość (interwał) między dwoma dźwiękami, z których wyższy notowany jest na trzecim miejscu w stosunku do niższego (por. prima); druk. stopień (wielkość) czcionki (16 punktów); jedna z trzech części meczu hokejowego; w szermierce - trzecia pozycja, chroniąca cały bok przed cięciem; dawn. trzecia klasa w szkołach; zob. hora 1.
  tercjarz, tercjarka Kośc. rz.kat. osoba świecka zrzeszona przy zakonie (tzw. członek "trzeciego zakonu", łac. tertii ordinis).
 

Etym. - wł. terzetto 'tercet', terzina 'tecyna' (od terzo 'trzeci') i łac. tertianus 'trzydniowy; żołnierz 3. legionu' z łac. tertius, tertia 'trzeci, trzecia' (por. sestercja); ordo dpn. ordinis, zob. ordynacja.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku