Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

lingua franca [wym. lingwa franka] międzynarodowa gwara, zlożona z elementów jęz. wł., fr., hiszp., nowogr. i arab., używana (zwł. w śrdw.) w portach Morza Śródziemnego (por. sabir); język, gwara, żargon, używany jako środek porozumiewania się na obszarach wielojęzycznych (por. bêche-de-mer; koine; pidgin); przen. wspólny język.
lingua toscana in bocca romana wł., język toskański w ustach rzymskich, najlepsza - jak powiadają - odmiana jęz. wł., podstawa wł. jęz. lit.
  linguine wł., języczki, długie, cienkie, płaskie kluski włoskie.
  lingwistyka językoznawstwo (por. fonetyka; fonologia; leksykologia; morfologia; semantyka).
  lingwetka farm. tabletka do ssania, zazw. trzymana pod językiem.
  lingwista językoznawca.
 

Etym. - wł. lingua (franca) 'język (Franków)' z łac. lingua 'język'; por. frank.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku