Etym. - początek (i refren) ballady (śpiewany na melodię pierwszego jakoby w świecie walczyka), w której podobno autentycznie istniejący, ur. w r. 1643 w Wiedniu, uliczny piosenkarz i dudarz Augustyn opiewa swoje koszmarne tarapaty pijackie w czasach zarazy wiedeńskiej roku 1679, kiedy to jemu jednemu udało się zachować nieco humoru.