arbiter elegantiarum łac., znawca, autorytet w sprawach dobrego smaku, tonu.
arbitraż postępowanie rozjemcze; sąd polubowny; instytucja rozstrzygająca spory między organizacjami (zwł. gospodarczymi); międzynar. sądownictwo rozjemcze; jednoczesne kupno i sprzedaż tych samych a. równorzędnych walorów a. walut na tym samym rynku a. na różnych rynkach, dla osiągnięcia zysku z różnic kursów.
arbitralny samowolny; nieuzasadniony; narzucający swoje zdanie, apodyktyczny.
Etym. - fr. arbitrage 'sąd rozjemczy' z arbitrer 'rozstrzygać' od łac. arbitrari 'mniemać; arbitralis 'rozjemczy' (a. arbitrarius 'dowolny') od arbiter 'świadek; rozjemca'; elegantia 'rozsądek; smak, gust'. A. elegantiarum, właśc. elegantiae arbiter (Tacyt, Roczniki, ks. 16, 18).
