Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  pontyfik, pontifex kapłan należący do kolegium pontyfików (liczącego początkowo 6, później 9 i 16 kapłanów) w staroż. Rzymie.
  pontyfikał (rzymski) Kośc. kat. księga liturgiczna dla biskupów, zawierająca modlitwy, ceremonie i przepisy wykonywania czynności liturgicznych, rozwinięta z wczesnochrześc. sakramentariów, zreformowana w 1596 przez papieża Klemensa VIII, ulepszana w 1644, 1752 i w 1888 (przez Leona XIII).
  pontyfikalny przest. uroczysty, wzniosły, okazały; (msza p-a) uroczysta msza odprawiana przez biskupa, prałata udzielnego, opata itp.; (strój p-y) złożony z humerału, alby, stuły, tuniceli, dalmatyki, ornatu, rękawiczek, sandałów, mitry i pastorału.
  pontyfikat okres rządów danego papieża.
pontifex maximus łac., najwyższy kapłan w staroż. Rzymie; tytuł cesarzy rz., później tytuł papieży.
 

Etym. - łac. pontificatus 'urząd i władza pontyfika, (późn.łac.) papieża' od pontifex 'pontyfik'.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku