Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
saduceusze stronnictwo relig.-polit. w Judei, działające przez dwa stulecia przed zburzeniem drugiej świątyni jerozolimskiej w 70 r. n.e., gł. wśród sfer zamożnych, sprzyjające kulturze hellenistycznej, ugodowe w stosunku do Rzymu; w przeciwieństwie do faryzeuszy uznawali tylko nakazy pisanej Tory, odrzucali tradycję ustną, wiarę w nieśmiertelność duszy, zmatwychwstanie i duchy anielskie.
Etym. - łac. Sadducaeus l.poj. z gr. Saddukaíos od hebr. tzedoki, prawdop. od imienia Sadoka, którego król Salomon uczynił kapłanem (3. Ks. Król. 2, 35).
