Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  skauting (ang. Boy Scouts dosł. 'młodzi zwiadowcy') org. zrzeszająca chłopców, skautów, od 11. do 14. a. 15. roku życia w zastępach, patrolach i drużynach, w celu wyrobienia cnót obywatelskich, rycerskiego zachowania się i sprawności w różnych zajęciach pod gołym niebem (zwł. obozowanie, wycieczki krajoznawcze, pływanie i żeglarstwo); zał. w Brytanii w 1908 przez oficera kawalerii gen.-por. Roberta S. S. Baden Powella (1857-1941) i szybko rozprzestrzeniona na inne kraje; w 1910 powstała org. dziewcząt (Girl Guides), w 1916 - dla młodszych chłopców, tzw. wilcząt a. szczeniąt (Wolf Cubs, Cub Scouts), młodszych dziewcząt-krasnali (Brownies), w 1922 dla młodzieży od lat 16. rozmaicie nazywane (Explorers, Sea Explorers, Rovers, Rangers itd.).
 

Etym. - ang. scout 'chodzić na zwiady; badać' z łac. auscultare, zob. auskultacja.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku