Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  inteligencja psych. zdolność rozumienia, kojarzenia; pojętność, bystrość; zdolność znajdowania właściwych, celowych reakcji na nowe zadania i warunki życia, sprawnego zdobywania i wykorzystywania wiedzy; socjol. warstwa społ. obejmująca inteligentów, ludzi wykształconych, pracujących w zawodach wymagających określonej wiedzy teoretycznej, biorących czynny a. bierny udział w życiu kult. kraju, w organizowaniu pracy i współżycia zbiorowego; hist. elita umysłowa biorąca na siebie odpowiedzialność za losy społeczeństwa (w Niemczech, Polsce 40. lat XIX w.); hist. radykalna w charakterze elita obowiązku, moralności i poświęcenia, przewodząca społeczeństwu i jego warstwom lud. dążącym do emancypacji, spłacająca tym swój dług społ. (wykształcenie) (w Rosji 2. poł. XIX w., Piotr Ł. Ławrow, Nikołaj K. Michajłowski); por. narodnicy.
 

Etym. - łac. intelligentia 'pojętność' od intelligens p.pr. od intellegere, zob. intelekt.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku