Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  dialekt narzecze, odmiana języka ogólnonarodowego właściwa ludności jakiegoś regionu.
  dialektyzm zwrot, forma, wyraz właściwy narzeczu, gwarze.
  dialektyka staroż. sztuka dyskutowania; umiejętność dotarcia do prawdy przez ujawnianie sprzeczności w sądach przeciwnika (por. artes liberales); filoz. (heglowska) rozumowanie idące od danego pojęcia (teza) do jego przeciwieństwa (antyteza) i łączące oba w wyższą jedność (synteza); por. triada; (marksistowska) teoria o rozwoju zjawisk rzeczywistości, ich związku i wzajemnej zależności, tłumacząca rozwój walką wewn. przeciwieństw, oraz oparta na niej metoda poznawania i przekształcania świata.
  dialektologia nauka o dialektach.
  dialog rozmowa, zwł. dwu osób w utworze lit.; utwór lit. a. filoz. w formie rozmowy; por. monolog.
 

Etym. - gr. diálogos 'rozmowa' i dialektikē 'dialektyka' z diálektos 'sposób mówienia' z p.p. od dialéregesthai 'rozmawiać, dyskutować'; zob. dia-; légein, zob. -log; log-.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku