|
|
GEO- w złożeniach: Ziemia; ziemia; skorupa ziemska; geograficzny.
|
|
|
geologia nauka o budowie i dziejach (skorupy) Ziemi.
|
|
|
geonim lit. pseudonim utworzony od nazwy geograficznej, np. Marycjusz Szymon z Pilzna (właśc. Szymon Kociołek).
|
|
|
geopolityka doktryna polit., wg której tendencje rozwojowe i ekspansja polit. państw są wyznaczane przez geografię, służącą (zwł. w Niemczech) jako uzasadnienie dążeń imperialistycznych (por. Drang nach Osten; Lebensraum).
|
|
|
geopatyczny wywołany przez skutki szkodliwego promieniowania z Ziemi.
|
|
|
geografia zespół nauk badających powłokę ziemską i związki między działalnością człowieka i środowiskiem geogr.
|
|
|
geometria dział matematyki obejmujący różne teorie mat. związane z badaniem figur i stosunków przestrzennych (por. artes liberales; planimetria; stereometria).
|
|
|
geofity rośliny ziemnopączkowe, gatunki roślin, których pączki odnowieniowe przetrzymują nie sprzyjającą porę roku pod ziemią, jak rośliny kłączowe, cebulkowe, bulwiaste.
|
|
|
geodezja nauka zajmująca się pomiarami Ziemi i wyznaczaniem kształtów i wymiarów jej powierzchni.
|
|
|
geocentryzm staroż. teoria przyjmująca, że nieruchoma Ziemia znajduje się w środku Wszechświata.
|
|
|
geometryczny postęp mat. ciąg, w którym każda liczba (prócz pierwszej) jest wynikiem pomnożenia poprzedniej przez liczbę stałą, np. 1, 5, 25, 125, 625...
|
| |
Etym. - gr. gē 'ziemia'; zob. centrum; geodaisía 'dzielenie ziemi'; -daisía od daíein 'dzielić', zob. -graf-; -log; log-;-metr-; polityka; por. apogeum; perigeum.
|
