Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
prepozycjaprzest. gram. przyimek.
prepozytKośc. rz.kat. przewodniczący kapituły katedralnej; tytuł proboszcza kolegiaty; tytuł zastępcy przełożonego (np. opata, przeora) w niektórych zakonach.
prepozytura godność, urząd prepozyta; probostwo.
Etym. - śrdw.łac. praepositura 'prepozytura' (z późn.łac. 'zwierzchnictwo' od łac. praepositus 'przełożony') i łac. praepositio 'przedstawienie' (tł. z gr. próthesis) od praeponere 'przedstawić'; zob. pre-; ponere, zob. pozycja.
