Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
orantplast. w sztuce starogr. - postać kobieca w pozie modlitewnej; w sztuce starochrześc. i bizantyjskiej - postać, zazw. kobieca, ze wzniesionymi do modlitwy rękami (widziana od przodu), symbolizująca duszę zbawioną.
Etym. - łac. orans dpn. orantis p.pr. od orare, zob. orator.
