logocentryzm zainteresowanie prawdą, racjonalnością, logiką i słowem, charakterystyczne dla zachodniej myśli filoz.
logogryf zagadka literowa (np. anagram).
logomachia (jałowy) spór o słowa.
logopedia nauka o przekazywaniu i odbiorze informacji słownej oraz o fonacji, zajmująca się problemami fonetyki, mowy dziecka, percepcji mowy, patologii mowy i głosu, nauczania głuchych, ortofonii itp.
logorea słowotok, patologicznie nadmierna, często bezładna, gadatliwość.
logografowie w staroż. Atenach: mówcy piszący mowy dla klientów; najstarsi historycy gr. do czasów Herodota.
logicznypot. poprawnie myślący; konsekwentny, sensowny, rozsądny, racjonalny, uzasadniony; dotyczący logiki, nauki o sposobach jasnego i ścisłego formułowania myśli, o regułach poprawnego rozumowania i uzasadniania twierdzeń.
logistykaprzest. logika matematyczna; wojsk. nauka planowania, ruchu i uzupełnień stanu osobowego oraz teoria i praktyka produkcji, dystrybucji i konserwacji materiałów, a także transportu i budowy urządzeń wojsk.
logosstaroż. filoz. gr. powszechna prawidłowość świata (Heraklit); przeznaczenie, rozum kosmiczny (u stoików); hipostaza rozumu bóstwa (u neoplatoników); słowo, druga osoba boska, Syn Boży (teol. chrześc.); rozum (absolutny), umysł.
Etym. - łac. logica 'logika' z gr. logikós 'logiczny' od lógos, zob. -log; ang. logistics 'logistyka' z gr. logistikós 'obliczeniowy; racjonalny' od logídzein 'obliczać' z lógos; -gryf od gr. gríphos 'trzcinowy kosz na ryby; zagadka'; zob. -machia; (orto)pedia; -rrhea od gr. rheín, zob. reo-.
