Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  AER(O)- w złożeniach: powietrze; atmosfera; powietrzny; oddechowy; gaz; lotniczy.
  aerodynamika dział mechaniki obejmujący zagadnienia przepływu gazów i sił występujących podczas ruchu ciał stałych względem ośrodka gazowego.
  aerobik system ćwiczeń fiz., takich jak marsz, bieg, pływanie, jazda konna, jazda na rowerze itp., mających usprawnić procesy związane z pobieraniem tlenu ze środowiska, pobudzających pracę serca i płuc przez okres wystarczający do wywołania korzystnych zmian w organizmie; pop. intensywna gimnastyka w takt dynamicznej muzyki.
  aerodynamiczny przystosowany do wymagań aerodynamiki; mający kształt opływowy.
  aerodrom przest. lotnisko.
  aeronomia nauka o górnych warstwach atmosfery Ziemi a. innych ciał w przestrzeni kosmicznej.
  aeroby, aerobionty, oksybionty, tlenowce, organizmy mogące żyć i rozwijać się tylko w obecności tlenu atmosferycznego; por. anaerob(iont)y.
  aeronauta przest. lotnik, zwł. balonowy.
  aeronautyka przest. żegluga powietrzna, lotnictwo.
  aeroplan przest. samolot.
  aerostatyka dział mechaniki badający prawa równowagi gazów i zanurzonych w nich ciał stałych.
  aeroport przest. port lotniczy.
  aerostat przest. balon; sterowiec.
 

Etym. - gr. aēr dpn. aéros 'powietrze' (por. aria; plener); ang. aerobics 'aerobik' od aerobic, aerobe 'tlenowiec' z fr. aérobie 'jp.'; zob. -drom; dynamika, nautyka; -nomia; plani-; statyka.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku