Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  pragmatyczny oparty na faktach, na log. związku rzeczy; rzeczowy, praktyczny; badający przyczyny i skutki wydarzeń hist., dotyczący pragmatyzmu; (sankcja p-a) dawn. nienaruszalne prawa zasadnicze, regulujące ważne sprawy państwowe.
  pragmatyka językozn. dział semiotyki, zajmujący się problemami stosunków między znakami słownymi a osobami, które się przy ich pomocy z sobą porozumiewają; (p. służbowa) przepisy normujące prawa i obowiązki pracowników jakiejś dziedziny służby (państwowej); porządek czynności urzędowych.
  pragmatyzm filoz. jeden z relatywistycznych kierunków teorii poznania (USA, koniec XIX w.), odmiana utylitaryzmu, głosząca, że prawdziwość nie może być rozumiana jako zgodność z rzeczywistością, i że prawdziwe są tylko te myśli, które się sprawdzają przez swe skutki praktyczne.
 

Etym. - gr. pragmatikós 'czynny' od prágma 'czyn; zajęcie' z prássein, práttein 'przebywać; spełniać; zajmować się; działać'; por. polipragmazja; praktycyzm.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku