Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  cenzor urzędnik cenzury.
  cenzus kwalifikacje obywatela (wykształcenie, majątek, wiek a. okres zamieszkiwania w danym okręgu), warunkujące jego uprawnienia (wyborcze, w stosunku do służby wojsk., adm. publicznej itd.).
  cenzurka przest. świadectwo szkolne; Kośc. rz.kat. ocena zgodności treści ksiażki a. in. publikacji z nauką Kościoła; (c. kościelna) kara poprawcza (zob. ekskomunika; suspensa; interdykt).
  cenzura kontrola, zwł. państwowa, pod wzgl. politycznym, moralnym itp. publikacji, widowisk, programów RTV; urząd sprawujący tę kontrolę.
 

Etym. - łac. censor 'w staroż. Rzymie (od 443 r. p.n.e.) jeden z dwóch wysokich urzędników wybieranych co 5 lat, przeprowadzających spisy ludności, szacujących majątek rodzin, czuwających nad obyczajami, moralnością', censura 'urząd cenzora' i census 'oszacowanie majątku; spis ludności; lista obywateli; majątek' od censēre 'oceniać; szacować; osądzać'; por. recenzja.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku