Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
habit ubiór zakonny przepisany regułą.
habituacja przywykanie; fizj. zmniejszanie się (a. zanik) reakcji organizmu na wielokrotnie powtarzający się bodziec.
habitusbiol. ogół właściwości, składających się na wygląd danego człowieka a. zwierzęcia, zespół cech charakterystycznych dla jego zachowania się; biol. pokrój; konstytucja (ciała).
habitat część biotopu, w której osobniki danego gatunku znajdują najdogodniejsze warunki życia; arch. wielokondygnacjowy budynek mieszkalny, złożony ze spiętrzonych (i ustawionych pod różnymi kątami względem siebie) prefabrykowanych "willi" betonowych, wzniesiony przez architekta izraelskiego Mosze Safdie na terenie wystawy świat. Expo-67 w Montrealu; statek podwodny, w którym mieszkają przez dłuższe okresy badacze prowadząc fiz. i biol. studia podmorskie; por. akwanauta; Sealab.
Etym. - łac. habitat 'mieszka' (od habitare 'mieszkać') i śdrdw.łac. habituatio 'nawyk' (z późn.łac. habituare 'nawykać') od łac. habitus 'posiadany; stan; wygląd; odzież' od habēre 'mieć'; por. ekshibicjonizm; habenda; (re)habilitacja; inhibicja; prebenda; prohibicja.
