Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  lektor osoba czytająca komuś głośno; wykładowca jęz. obcego na wyższej uczelni, nie będący samodzielnym pracownikiem nauk.; prelegent; pracownik wydawnictwa oceniającego rękopisy, utwory, a. sczytujący teksty z korektorem; kleryk, który otrzymał drugie święcenie niższe; czytnik, aparat do odczytywania mikrofilmów.
  lektorium drewniana a. murowana ścianka oddzielająca prezbiterium od nawy i zasłaniająca widok na ołtarz gł., stosowana w kościołach (zwł. biskupich i klasztornych) od końca XII do XVI w.; większość zlikwidowano w XVIII w., z zachowanych najsłynniejsze są w katedrach w Naumburgu, Exeter, Westminster, Albi i St. Étienne-du-Mont w Paryżu; dawn. audytorium; czytelnia w lokalu biblioteki.
  lektorat zajęcie lektora (wykładowcy, pracownika wydawnictwa); kurs jęz. obcego na wyższej uczelni; drugie święcenie niższe.
  lektura czytanie; to, co się czyta; spis książek przeznaczonych do czytania a. przeczytanych.
 

Etym. - śrdw.łac. lectoratus 'lektorat', łac. lectorium 'sala wykładowa' od lector 'czytający; wykładowca' i łac. lectura 'czytanie' od legere, zob. legenda.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku