Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  komandor oficer marynarki woj. (w wojsku pol. odpowiadający stopniem pułkownikowi); kawaler krzyża komandorskiego jakiegoś orderu; kierownik i gł. sędzia zawodów samochodowych, motocyklowych, lotn., prezes klubu żegl. a. wioślarskiego; hist. godność w dawn. zakonach rycerskich następująca w hierarchii po wielkim mistrzu i przeorach; por. komtur.
  komandorka wojsk. nadwozie w typie minibusu z otwieranym dachem (a. otworem z klapą w dachu), składanymi stołami i siedzeniami, wyposażone w środki łączności, stosowane w wozach dowodzenia.
  komandoria krzyż komandorski, wyższy stopień orderu.
  komandos żołnierz specjalnej jednostki bojowej, zorganizowanej do prowadzenia rozpoznania, dywersji, opanowania ważnych obiektów, również w głębi terytorium nieprzyjaciela; pop. żołnierz jednostki powietrzno-desantowej; (w l.mn.) nazwa nadawana grupom opozycyjnej młodzieży studenckiej w marcu 1968 r.
 

Etym. - fr. commanderie 'komandorstwo', commandeur 'komandor; komtur' i afrik. kommando 'jednostka milicji w armii burskiej' z fr. commander 'rozkazywać; zamawiać; dominować' z łac. commendare, zob. komando.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku